Ders 6 / 48 · AYT Matematik

Fonksiyon Dönüşümleri

Bu salt okunur bir görünüm. Burada yaptığın hiçbir şey kaydedilmez, hiçbir puan tutulmaz.

Grafiğin İpleri: Kaydırma Deneyi

Önceki derste x2−4=0x^2 - 4 = 0 denkleminin köklerini x=2x = 2 ve x=−2x = -2 olarak bulmuştun; şimdi o köklerin grafikte nerede durduğunu hatırla ve onları hareket ettirmeyi öğreneceğiz.

Parabolün Tepe Noktası ve Öteleme Dönüşümü f(x) = a(x - r)^2 + k tepe noktası formunu, r birim sağa ve k birim yukarı öteleme vektörleriyle zihne yerleştirir.

Dikey Öteleme: Fonksiyonun Dışına Eklemek

f(x)=x2f(x) = x^2 parabolünü 3 birim yukarı taşımak, her xx değerinde çıktıya 3 eklemek demektir. Grafikteki her (x,y)(x, y) noktası (x,y+3)(x, y+3) konumuna taşınır:

g(x)=f(x)+3=x2+3g(x) = f(x) + 3 = x^2 + 3

Ekleme işlemi fonksiyonun dışında yapılır - f(x)f(x)'in tamamına uygulanır. Aynı mantıkla h(x)=f(x)−2=x2−2h(x) = f(x) - 2 = x^2 - 2 grafiği 2 birim aşağı kayar.

Not

f(x)+kf(x) + k ifadesinde k > 0 ise grafik kk birim yukarı, k < 0 ise ∣k∣|k| birim aşağı ötelenir; işlem her zaman fonksiyonun dışında kalır. Bu, yatay ötelemeyle karşılaştıracağın ilk ayırt edici özelliktir.

Yatay Öteleme: Tersine Dönen Sezgi

f(x)=x2f(x) = x^2 grafiğini 2 birim sağa taşımak için g(x)=(x−2)2g(x) = (x - 2)^2 yazılır. Neden x+2x + 2 değil?

Bir nokta üzerinden doğrulayalım. ff grafiğinde x=2x = 2 iken f(2)=4f(2) = 4 değeri vardır; bu nokta yeni grafikte x=4x = 4'e taşınmalıdır. Kontrol: g(4)=(4−2)2=4g(4) = (4 - 2)^2 = 4. Doğru. Peki g(x)=(x+2)2g(x) = (x + 2)^2 olsaydı ne olurdu? g(4)=(4+2)2=36≠4g(4) = (4 + 2)^2 = 36 \neq 4 - bu grafik 2 birim sola kayar.

Uyarı

g(x)=f(x−r)g(x) = f(x - r) ifadesinde r > 0 ise grafik sağa kayar. "Eksi" işareti sola kaydırma çağrışımı yapar ama tam tersi geçerlidir. Hatırlama ipucu: (x−2)(x - 2) içinde x=2x = 2 yazınca parantez içi 00 olur - tepe noktası x=0x = 0'dan x=2x = 2'ye taşınır, yani sağa.

Yansıma: Grafiği Aynalamak

xx-eksenine göre yansıma - g(x)=−f(x)g(x) = -f(x): her noktanın yy değeri işaret değiştirir. f(x)=x2f(x) = x^2 parabolü, −f(x)=−x2-f(x) = -x^2 ile aşağı bakan bir parabol olur.

yy-eksenine göre yansıma - g(x)=f(−x)g(x) = f(-x): her noktanın xx değeri işaret değiştirir. Örneğin f(x)=x3f(x) = x^3 için f(−x)=(−x)3=−x3f(-x) = (-x)^3 = -x^3 olur.

İpucu

yy-ekseni yansımasında işlem xx'in üzerinde yapılır: f(−x)f(-x); xx-ekseni yansımasında ise işlem fonksiyonun dışında yapılır: −f(x)-f(x). Bu ayrım, öteleme kurallarıyla birebir aynı mantıktır: dışarıdaki işlemler yy değerlerini, içerideki işlemler xx değerlerini etkiler.

Çalışılmış Örnek: Dönüşüm Zincirini Deşifre Etmek

f(x)=x2−4f(x) = x^2 - 4 parabolünün kökleri x=2x = 2 ve x=−2x = -2'dir (önceki dersten: x2−4=0⇒x=±2x^2 - 4 = 0 \Rightarrow x = \pm 2). Şimdi g(x)=−(x−3)2+4g(x) = -(x - 3)^2 + 4 fonksiyonunun ff'den hangi dönüşümlerle elde edildiğini içeriden dışarıya deşifre et.

AdımDönüşümYeni kuralTepe noktası
Başlangıç-f(x)=x2−4f(x) = x^2 - 4(0,−4)(0, -4)
13 birim sağa öteleme (x→x−3x \to x - 3)(x−3)2−4(x - 3)^2 - 4(3,−4)(3, -4)
2xx-eksenine göre yansıma (−- dışarıda)−(x−3)2+4-(x - 3)^2 + 4(3,4)(3, 4)

Kontrast vakası: 2. adımda yansıma, −(x−3)2−4-(x - 3)^2 - 4 yerine −(x−3)2+4-(x - 3)^2 + 4 üretir - çünkü −(x−3)2−4-(x - 3)^2 - 4 olsaydı, bu ff'nin 3 birim sağa ötelenmiş hâlinin xx-eksenine göre yansıtılıp 4 birim aşağı kaydırılması demek olurdu. Yansıma, dışarıdaki −4-4'ü de +4+4'e çevirir; bu yüzden ayrı bir dikey öteleme adımı kalmamıştır. gg'nin tepe noktası (3,4)(3, 4)'te, ff'nin ise (0,−4)(0, -4)'te durur: yansıma ve sağa öteleme, tepeyi orijinalin 8 birim üstüne taşımıştır.…

Dikey ve Yatay Ötelemelerin Formülü

Denklem x2−4x+3=0x^2 - 4x + 3 = 0'ün köklerini bulmak, parabolün xx-eksenini kestiği noktaları bulmak demektir. Şimdi o parabolü hareket ettirdiğimizde, denklemin köklerine ne olduğunu inceleyelim. Bu, dönüşümlerin sadece grafikte değil, cebirsel yapıda da iz bıraktığını gösterir.

f(x)+kf(x) + k: Grafiği Yukarı ve Aşağı Kaydırma

Dikey öteleme en sezgisel olanıdır. f(x)=x2f(x) = x^2 grafiğini 3 birim yukarı taşımak için her yy değerine 3 ekleriz. Yeni fonksiyon g(x)=f(x)+3=x2+3g(x) = f(x) + 3 = x^2 + 3 olur.

Bu kural geneldir: k > 0 için f(x)+kf(x) + k grafiği kk birim yukarı, f(x)−kf(x) - k ise kk birim aşağı kaydırır. Kritik nokta şudur: yy-ekseni üzerindeki her nokta aynı miktarda hareket eder, bu yüzden grafiğin şekli bozulmaz, sadece yeri değişir.

f(x−r)f(x - r): Sağa ve Sola Kaydırmanın Ters Yönü

Yatay öteleme, öğrencilerin en çok zorlandığı noktadır. f(x)=x2f(x) = x^2 parabolünü 2 birim sağa taşımak istiyoruz. Sezgisel düşünce f(x+2)f(x+2) yazmak olabilir, ama bu yanlıştır.

Doğru kural: f(x−2)=(x−2)2f(x - 2) = (x-2)^2. Neden? Çünkü yeni grafikte x=2x = 2 noktası, eski grafikteki x=0x = 0 noktasının rolünü üstlenir. Yani f(x−2)f(x-2)'nin grafiği, f(x)f(x)'in grafiğinin 2 birim sağa kaymış halidir.

Uyarı

Sık Yapılan Hata f(x+2)f(x + 2)'nin grafiği sola mı sağa mı kayar? x+2=0x + 2 = 0 olduğunda x=−2x = -2 olur. Yani grafikteki tepe noktası x=−2x = -2'ye taşınır. Bu, grafiğin 2 birim sola kaydığı anlamına gelir. Genel kural: f(x−r)f(x - r) ifadesinde r > 0 ise grafik sağa, r < 0 ise sola kayar. İşaretin tersine dikkat edin: çıkarma işlemi sağa kaydırır.

Yansımalar: xx-Ekseni ve yy-Ekseni Simetrisi

Öteleme grafiği yer değiştirirken, yansıma grafiği çevirir. −f(x)-f(x) ifadesi, her yy değerinin işaretini değiştirir. Bu, grafiğin xx-eksenine göre aynalanmasıdır. f(x)=x2f(x) = x^2 için −f(x)=−x2-f(x) = -x^2 grafiği, tepe noktası aynı kalan, ancak aşağı bakan bir paraboldür.

f(−x)f(-x) ise farklı bir yansımadır. Burada xx değerlerinin işareti değişir, bu da grafiğin yy-eksenine göre aynalanması demektir. f(x)=x2f(x) = x^2 için f(−x)=(−x)2=x2f(-x) = (-x)^2 = x^2 olduğundan grafik değişmez. Bu, parabolün yy-eksenine göre simetrik olmasından kaynaklanır.

Öteleme ve Yansıma Kuralları

g(x)=a⋅f(x−r)+kg(x) = a \cdot f(x - r) + k
  • kk: Dikey öteleme miktarı (yukarı için +, aşağı için -) (birim)
  • rr: Yatay öteleme miktarı (sağa için +, sola için -) (birim)
  • aa: Dikey esnetme (|a|>1) veya x-ekseni yansıması (a<0)

Bu genel formül, tüm dönüşümleri tek bir çatı altında toplar. a=−1a = -1 olduğunda xx-ekseni yansıması, kk ve rr değerleri ise ötelemeleri kontrol eder.

Çoklu Dönüşüm: Adım Adım Uygulama

Dönüşümleri tek tek uygulamak yerine, hepsini birden içeren bir örnek çözelim. f(x)=x2f(x) = x^2 fonksiyonundan g(x)=−(x−3)2+4g(x) = -(x-3)^2 + 4 fonksiyonunu elde etmek için hangi sırayla hangi dönüşümler yapılmalıdır?

f(x)=x2f(x) = x^2'den g(x)=−(x−3)2+4g(x) = -(x-3)^2 + 4'e Dönüşüm

Başlangıç fonksiyonu

f(x)=x2f(x) = x^2

Tepe noktası orijinde (0,0) olan temel parabol. Yatay öteleme

h(x)=(x−3)2h(x) = (x-3)^2

xx yerine x−3x-3 yazmak, grafiği 3 birim sağa kaydırır. Tepe noktası (3,0)'a taşınır. xx-ekseni yansıması

i(x)=−(x−3)2i(x) = -(x-3)^2

Önündeki eksi işareti, grafiği xx-eksenine göre aynalar. Tepe noktası (3,0)'da kalır, parabol aşağı bakar. Dikey öteleme

g(x)=−(x−3)2+4g(x) = -(x-3)^2 + 4

Son olarak +4, grafiği 4 birim yukarı kaydırır. Tepe noktası (3,4) olur. g(x) = -(x-3)^2 + 4 \text{ fonksiyonunun tepe noktası } (3, 4) \text{'tür.}

Dönüşüm sırası önemlidir. Önce yatay öteleme, sonra yansıma, en son dikey öteleme yapılır. Bu sırayı değiştirmek farklı bir grafik verir.

Sıra Sizde: Yakın Benzerlik

f(x)=x2f(x) = x^2 fonksiyonundan h(x)=2(x+1)2−3h(x) = 2(x+1)^2 - 3 fonksiyonunu elde etmek için hangi dönüşümler yapılır? Burada a=2a = 2 katsayısı dikey esnetme anlamına gelir: grafik 2 kat daha dik olur. Tepe noktası (-1, -3) olur.

İpucu

Pratik İpucu g(x)=a⋅f(x−r)+kg(x) = a \cdot f(x - r) + k formunda tepe noktası her zaman (r,k)(r, k) noktasıdır. aa katsayısı ise grafiğin açıklığını ve yönünü belirler: a &gt; 0 ise parabol yukarı, a &lt; 0 ise aşağı bakar. |a| &gt; 1 ise grafik daralır (dikleşir), 0 &lt; |a| &lt; 1 ise genişler (yassılaşır).

Bu formülü ezberlemek yerine, her dönüşümün grafik üzerindeki etkisini görselleştirmek çok daha kalıcıdır. Tepe noktasını takip etmek, dönüşümlerin doğru uygulanıp uygulanmadığını hızlıca kontrol etmenin en pratik yoludur.

  • f(x−3)f(x-3) grafiği, f(x)f(x) grafiğini 3 birim sola kaydırır. f(x−3)f(x-3) ifadesinde x−3=0x-3=0 olduğunda x=3x=3 olur, bu yüzden grafik 3 birim sağa kayar. İşaret tersine çalışır.
  • f(x)=x2f(x) = x^2 fonksiyonunun grafiği 2 birim yukarı ve 1 birim sola ötelendiğinde yeni fonksiyon hangisidir? Sola 1 birim kayma x+1x+1 ile, yukarı 2 birim kayma +2+2 ile temsil edilir. Yatay ötelemede işaret tersine döner.
  • g(x)=−f(x)g(x) = -f(x) dönüşümü, grafiği ___ eksenine göre yansıtır. −f(x)-f(x) ifadesi tüm yy değerlerinin işaretini değiştirir, bu da grafiği xx-eksenine göre aynalar.

Parabolün Dönüşüm Hikayesi

Grafik dönüşümlerinin asıl gücü, tek bir ana fonksiyonu (örneğin f(x)=x2f(x) = x^2) alıp, onun üzerinde birden fazla işlemi aynı anda uygulayarak bambaşka paraboller yaratabilmesidir. Şimdiye kadar ötelemeleri ve yansımaları ayrı ayrı gördük. Peki ya hepsini birleştirirsek? İşte asıl hikaye burada başlıyor.

Dönüşümlerin Sırası ve Birlikte Çalışması

Bir fonksiyonu dönüştürürken işlemlerin sırası, tıpkı mutfaktaki bir tarif gibi önemlidir. Önce hangi malzemeyi eklediğiniz, sonucu değiştirir. Matematikte bu sırayı belirleyen şey, fonksiyonun içine mi ( xx'e mi) yoksa dışına mı ( f(x)f(x)'e mi) müdahale ettiğinizdir.

Kural 1: Dışarıdaki işlemler (f(x)f(x) üzerindekiler) dikey hareketi kontrol eder.

  • f(x)+kf(x) + k: Grafiği kk birim yukarı taşır.
  • −f(x)-f(x): Grafiği xx-eksenine göre yansıtır (aşağı çevirir).

Kural 2: İçerideki işlemler (xx üzerindekiler) yatay hareketi kontrol eder ve tersine çalışır.

  • f(x−r)f(x - r): Grafiği rr birim sağa taşır.
  • f(−x)f(-x): Grafiği yy-eksenine göre yansıtır (sola çevirir).

Bu iki kuralı birleştirdiğimizde, genel bir dönüşüm şablonu elde ederiz:

g(x)=a⋅f(x−r)+kg(x) = a \cdot f(x - r) + k

Burada:

  • rr: Yatay öteleme miktarı (sağa doğru).
  • kk: Dikey öteleme miktarı (yukarı doğru).
  • aa: Dikey yansıma ve esneme katsayısı. Eğer aa negatifse (a &lt; 0), grafik xx-eksenine göre yansır.

Bu formül, bir parabolün tepe noktasını (vertex) bulmak için de harika bir kısayoldur. f(x)=x2f(x) = x^2'nin tepe noktası orijindir, (0,0)(0, 0). g(x)=a⋅f(x−r)+kg(x) = a \cdot f(x - r) + k fonksiyonunun tepe noktası ise (r,k)(r, k) noktasıdır. Yani grafik, rr birim sağa ve kk birim yukarı kaymıştır.

İki Farklı Dönüşümü Birleştirme: Adım Adım

Diyelim ki f(x)=x2f(x) = x^2 parabolünü 2 birim sağa öteleyip, ardından 3 birim yukarı taşımak istiyoruz. Yeni fonksiyonumuz ne olur?

  1. Yatay öteleme: f(x−2)=(x−2)2f(x - 2) = (x - 2)^2. Bu, parabolü 2 birim sağa kaydırır.
  2. Dikey öteleme: f(x−2)+3=(x−2)2+3f(x - 2) + 3 = (x - 2)^2 + 3. Bu, bir önceki adımda elde ettiğimiz parabolü 3 birim yukarı taşır.

Sonuç: g(x)=(x−2)2+3g(x) = (x - 2)^2 + 3. Bu parabolün tepe noktası (2,3)(2, 3)'tir.

Peki ya bu dönüşüme bir de yansıma eklemek istersek? Örneğin, parabolü önce xx-eksenine göre yansıtıp (ters çevirip) sonra mı ötelemeliyiz, yoksa önce öteleyip sonra mı yansıtmalıyız? İşte kritik nokta burasıdır.…

Aynadaki Yansımalar

Öteleme işlemlerinde grafiği bir bütün olarak hareket ettirdik. Şimdi sıra, grafiğin şeklini bozmadan ama yönünü değiştiren bir dönüşümde: yansıma. Bir aynaya baktığınızda görüntünüzün sol ve sağ tarafının yer değiştirdiğini fark etmişsinizdir. Grafik yansımaları da tam olarak böyle çalışır, ama iki farklı ayna kullanır: biri yatay (xx-ekseni), diğeri dikey (yy-ekseni).

xx-Eksenine Göre Yansıma: −f(x)-f(x)

f(x)=x2f(x) = x^2 parabolünü düşünelim. Her xx için çıktı değeri x2x^2'dir. Şimdi fonksiyonu −f(x)=−x2-f(x) = -x^2 olarak değiştirirsek, her çıktı değerinin işareti tersine döner. Pozitif olan her yy değeri negatif olur, negatif olan her yy değeri pozitif olur. Grafikte bu, her noktanın yy koordinatının işaret değiştirmesi demektir. Nokta y=4y = 4'teyse, y=−4y = -4'e taşınır. Bu hareket, grafiği xx-eksenine göre katlamakla aynı şeydir.

Not

xx-ekseni burada bir ayna görevi görür. Grafiğin xx-ekseninin üstünde kalan kısmı altına, altında kalan kısmı da üstüne yansır.

yy-Eksenine Göre Yansıma: f(−x)f(-x)

Şimdi farklı bir soru soralım. xx yerine −x-x koyarsak ne olur? f(x)=x2f(x) = x^2 için f(−x)=(−x)2=x2f(-x) = (-x)^2 = x^2 olur. Grafik hiç değişmez çünkü negatif bir sayının karesi pozitiftir. Ama f(x)=x3f(x) = x^3 için durum farklıdır. f(−x)=(−x)3=−x3f(-x) = (-x)^3 = -x^3 olur. Bu, her noktanın xx koordinatının işaret değiştirmesi demektir. Nokta x=2x = 2'deyse, x=−2x = -2'ye taşınır. Bu hareket, grafiği yy-eksenine göre katlamakla aynı şeydir.

İki Yansımayı Birleştirmek: −f(−x)-f(-x)

Her iki yansımayı aynı anda uygulamak, grafiği önce xx-eksenine, sonra yy-eksenine göre yansıtmak demektir. Bu işlem, grafiği orijin etrafında 180 derece döndürmekle aynı sonucu verir. f(x)=x3f(x) = x^3 için −f(−x)=−(−x)3=x3-f(-x) = -(-x)^3 = x^3 olur. Grafik yine değişmez çünkü x3x^3 tek fonksiyondur.

Öteleme ve Yansımanın Birlikte Kullanımı

Asıl güç, bu dönüşümleri birleştirdiğimizde ortaya çıkar. Öteleme grafiği kaydırır, yansıma ise çevirir. Sıralama önemlidir. Önce yansıtıp sonra ötelemek ile önce öteleyip sonra yansıtmak aynı sonucu vermez.

Örnek: f(x)=x2f(x) = x^2 parabolünü alalım. Bu grafiği önce 2 birim sağa öteleyip, sonra xx-eksenine göre yansıtalım.

  1. 2 birim sağa öteleme: f(x−2)=(x−2)2f(x-2) = (x-2)^2. Tepe noktası (2,0)(2, 0)'a taşınır.
  2. xx-eksenine göre yansıma: −f(x−2)=−(x−2)2-f(x-2) = -(x-2)^2. Tepe noktası (2,0)(2, 0)'da kalır ama parabol artık aşağı doğru açılır.

Şimdi sıralamayı değiştirelim. Önce yansıtıp, sonra öteleyelim.

  1. xx-eksenine göre yansıma: −f(x)=−x2-f(x) = -x^2. Parabol aşağı doğru açılır.
  2. 2 birim sağa öteleme: −f(x−2)=−(x−2)2-f(x-2) = -(x-2)^2. Sonuç yine aynıdır.

Bu durumda sıralama önemli değildir. Ama ya yy-eksenine göre yansıma ile yatay ötelemeyi birleştirirsek?

Örnek: f(x)=x3f(x) = x^3 grafiğini 3 birim sola öteleyip, sonra yy-eksenine göre yansıtalım.

  1. 3 birim sola öteleme: f(x+3)=(x+3)3f(x+3) = (x+3)^3.
  2. yy-eksenine göre yansıma: f(−x+3)=(−x+3)3f(-x+3) = (-x+3)^3.

Şimdi sıralamayı değiştirelim.

  1. yy-eksenine göre yansıma: f(−x)=(−x)3=−x3f(-x) = (-x)^3 = -x^3.
  2. 3 birim sola öteleme: f(−(x+3))=f(−x−3)=(−x−3)3f(-(x+3)) = f(-x-3) = (-x-3)^3.

Sonuçlar farklıdır! (−x+3)3(-x+3)^3 ile (−x−3)3(-x-3)^3 aynı değildir. Buradan kritik bir kural çıkar: yy-eksenine göre yansıma ile yatay öteleme birleştirildiğinde, öteleme miktarının işareti tersine döner. Çünkü f(−x)f(-x) içindeki xx'in yerine x+3x + 3 koymak, grafiği sola değil sağa kaydırır.

Uyarı

f(−x+3)f(-x + 3) ifadesini görünce "3 birim sola öteleme" diye düşünmek büyük bir tuzaktır. xx'in katsayısı −1-1 olduğu için, bu ifade aslında f(−(x−3))f(-(x-3)) demektir ve grafiği 3 birim sağa kaydırır. Yatay ötelemelerde işaret, xx'in katsayısına göre belirlenir.…